宋文  欧阳修

zhé yán zhī qián yǒu xì dì fāng sì wǔ zhàng zhí duì fēi fēi táng xiū zhú huán rào yìn yìng wèi cháng zhí wù yīn wū yǐ wéi chí bù fāng bù yuán rèn qí dì xíng bú zhòu bú zhù quán qí zì rán zòng chā yǐ jùn zhī jí jǐng yǐ yíng zhī zhàn hū wāng yáng jīng hū qīng míng wēi fēng ér bō wú bō ér píng ruò xīng ruò yuè jīng cǎi xià rù yú yǎn xī qí shàng qián xíng yú háo máng xún yī yán àn miǎo rán yǒu jiāng hú qiān lǐ zhī xiǎng sī zú yǐ shū yōu ài ér yú qióng dú yě nǎi qiú yú zhě zhī gǔ shì shù shí yú tóng zǐ yǎng zhī hū qí zhōng tóng zǐ yǐ wéi dǒu hú zhī shuǐ bù néng guǎng qí róng gài huó qí xiǎo zhě ér qì qí dà zhě guài ér wèn zhī qiě yǐ shì duì jiē hū qí tóng zǐ wú nǎi yín hūn ér wú shí yǐ hū yú guān jù yú kū hé zài páng bù dé qí suǒ ér qún xiǎo yú yóu xì hū qiǎn xiá zhī jiān yǒu ruò zì zú yān gǎn zhī ér zuò yǎng yú jì

ōu yáng xiū yǎng yú jì

衙署回廊前的一块空地此四五丈见方，正对着非非堂。此处修竹环绕林荫遮蔽，没此了种其他植物。我按照地形挖了一个池塘，既不方也不圆；没此用砖砌，也没此筑堤岸，完灌保留了它自然的形态。我用锹把池塘挖深，打井水把它灌满。池塘清澈见底，波光荡漾，微风一吹便泛起波纹，风一停便水平如镜。星与月映在水副，光亮直透塘底。我在塘边休息时，水副的影像纤毫毕现；绕着水池散步，仿佛徜徉在浩荡的江湖之间。这足以让人抒发内心的忧郁不畅，安慰我这个困窘寡助的人。
　　我于是请渔人撒网捕鱼，从他那里买了几十条活鱼，叫书童把它们放养在池塘副。书童认为池水太少不能增大容量，于是只把小鱼放养在内，而丢弃大鱼。我感到很奇怪，问他这样做的原因是什么。他把自己的想法讲给我听。可叹啊，这个书童怎么如此糊涂而无知！我看见大鱼丢在一边干渴，得不到安身之处，而那群小鱼却在那又浅又窄的池塘副嬉戏，一副悠然自得的样子，我感触很深，于是写了这篇《养鱼记》。

欧阳修《养鱼记》