宋文  欧阳修  文言文 记事 感慨

líng xī zhī shí yǒu liù qí sì wéi rén qǔ qù ér yī chà xiǎo ér yóu qí yì cáng mín jiā qí zuì dà zhě yǎn rán jiāng wò yú xī cè yǐ qí nán tú gù dé dú cún měi suì hán shuāng luò shuǐ hé ér shí chū xī páng rén jiàn qí kě guài wǎng wǎng sì yǐ wéi shén líng xī àn tú yǔ jīng jiē bù zǎi táng huì chāng zhōng cì shǐ lǐ zì wéi xìng xī jì yún shuǐ chū yǒng yáng lǐng xī jīng huáng dào shān xià yǐ dì qiú zhī jīn wú suǒ wèi xìng xī zhě xún yú chú zhōu rén yuē cǐ xī shì yě yáng xíng mì yǒu huái nán huái rén huì qí xián míng yǐ xìng wéi líng lǐ huò rán yě xī páng ruò yǒu yí zhǐ yún gù jiàng liú jīn zhī zhái shí jí liú shì zhī wù yě jīn wěi wú shí guì jiàng yǔ xíng mì jù qǐ hé féi hào sān shí liù yīng xióng jīn qí yī yě jīn běn wǔ fū hàn zú ér nǎi néng zhī ài shǎng qí yì wéi ér nǚ zǐ zhī hào qǐ fēi zāo féng luàn shì gōng chéng zhì dé jiāo yú fù guì zhī yì yù ér rán yé xiǎng qí jiā chí tái xiè qí mù yì cǎo yǔ cǐ shí chēng yì yì shí zhī shèng zāi jīn liú shì zhī hòu sàn wéi biān mín shàng yǒu jū xī páng zhě yú gǎn fú rén wù zhī fèi xīng xī qí kě ài ér qì yě nǎi yǐ sān niú yè zhì yōu gǔ yòu suǒ qí xiǎo zhě dé yú bái tǎ mín zhū shì suì lì yú tíng zhī nán běi tíng fù chéng ér jìn yǐ wéi chú rén suì shí xī yóu zhī hào fú wù zhī qí zhě qì mò yú yōu yuǎn zé kě xī zhì zhī ěr mù zé ài zhě bù miǎn qǔ zhī ér qù jiē fú liú jīn zhě suī bù zú dào rán yì kě wèi xióng yǒng zhī shì qí píng shēng zhì yì qǐ bù wěi zāi jí qí hòu shì huāng yīn líng luò zhì yú zǐ sūn mǐn mò ér wú wén kuàng yù cháng yǒu cǐ shí hū yòng cǐ kě wéi fù guì zhě zhī jiè ér hào qí zhī shì wén cǐ shí zhě kě yǐ yì shǎng ér zú hé bì qǔ ér qù yě zāi

ōu yáng xiū líng xī shí jì

菱溪的巨石共有六块：其中四块已经被人取走了；另一块虽然体积不大形状却很奇特，也被当地百姓收藏在家中；那块最大的，还静静地仰卧在溪水之旁，因为它太难搬动，故而得以存留在这里。每到天气转寒秋霜降落溪水干涸后，大石便显露出来，溪旁的人见此石形状怪异，往往把它当成神灵来祭祀。

欧阳修《菱溪石记》