唐文  司空图  文学 勉励 道理

wén zhī nán ér shī zhī nán yóu nán gǔ jīn zhī yù duō yǐ ér yú yǐ wéi biàn yú wèi ér hòu kě yǐ yán shī yě jiāng lǐng zhī nán fán shì zī yú shì kǒu zhě ruò xī fēi bù suān yě zhǐ yú suān ér yǐ ruò cuó fēi bù xián yě zhǐ yú xián ér yǐ huá zhī rén suǒ yǐ chōng jī ér jù chuò zhě zhī qí xián suān zhī wài chún měi yǒu suǒ fá ěr bǐ jiāng lǐng zhī rén xí zhī ér bú biàn yě yí zāi shī guàn liù yì zé fěng yù yì yáng tíng xù yuān yǎ jiē zài qí zhōng yǐ rán zhí zhì suǒ dé yǐ gē zì qí qián bèi biān jí yì bù zhuān gōng yú cǐ shěn qí xià zhě yé wáng yòu chéng wéi sū zhōu chéng dàn jīng zhì gé zài qí zhōng qǐ fáng yú qiú jǔ zāi jiǎ làng xiān chéng yǒu jǐng jù shì qí quán piān yì sī shū něi dà dǐ fù yú hán sè fāng kě zhì cái yì wéi tǐ zhī bú bèi yě shěn qí xià zhě zāi jìn ér bù fú yuǎn ér bú jìn rán hòu kě yǐ yán yùn wài zhī zhì ěr yú yòu cháng zì fù jì jiǔ ér yù jué quē rán rán yì yǒu shēn zào zì dé zhě dé yú zǎo chūn zé yǒu nbsp cǎo nèn qīn shā duǎn bīng qīng zhuó yǔ xiāo rén jiā hán shí yuè huā yǐng wǔ shí tiān dé yú shān zhōng zé yǒu nbsp pō nuǎn dōng xìng sǔn sōng liáng xià jiàn rén chuān míng hóng zhào yǔ shù mì niǎo chōng rén dé yú jiāng nán zé yǒu nbsp shù gǔ hé cháo àn chuán dēng zhào dǎo yōu qū táng chūn jìn yǔ fāng xiǎng yè shēn chuán dé yú sài xià zé yǒu nbsp mǎ sè jīng hán cǎn diāo shēng dài wǎn jī dé yú sāng luàn zé yǒu nbsp huá liú sī gù dì yīng wǔ shī jiā rén jīng ní rén hǎi hé chī mèi jí lín yōu dé yú dào gōng zé yǒu nbsp qí shēng huā yuàn bì fān yǐng shí chuáng gāo dé yú xià jǐng zé yǒu nbsp dì liáng qīng hè mèng lín jìng sù sēng yí dé yú fó sì zé yǒu nbsp sōng rì míng jīn xiàng tái kān xiǎng mù yú jiě yín sēng yì sú ài wǔ hè zhōng bēi dé yú jiāo yuán zé yǒu nbsp yuǎn bēi chūn zǎo shèn yóu yǒu shuǐ qín fēi dé yú yuè fǔ zé yǒu nbsp wǎn zhuāng liú bài yuè chūn shuì gèng shēng xiāng dé yú jì liáo zé yǒu nbsp gū yíng chū huāng chí luò yè chuān pò wū dé yú qiè shì zé yǒu nbsp kè lái dāng yì qiè huā fā yù gē chéng qī yán yún táo nàn rén duō fēn xì dì fàng shēng lù dà chū hán lín dé jiàn zhà rú tiān jiàn pú wáng shū jiǔ sì yì liáng péng gū yǔ dīng hén chūn zhǎng mǎn xiǎo lán huā yùn wǔ qíng chū wǔ gēng chóu chàng huí gū zhěn yóu zì cán dēng zhào luò huā yīn qín yuán rì rì qī wǔ yòu míng nián jiē bù jū yú yí gài yě gài jué jù zhī zuò běn yú yì jí cǐ wài qiān biàn wàn zhuàng bù zhī suǒ yǐ shén ér zì shén qǐ róng yì zāi jīn zú xià zhī shī shí bèi gù yǒu nán sè tǎng fù yǐ quán měi wéi gōng jí zhī wèi wài zhī zhǐ yǐ miǎn zhān

sī kōng tú yǔ lǐ shēng lùn shī shū

写作文章困难，而写诗更为困难。从古至今，关于写诗的比喻有很多，但我认为只有辨别出诗歌的韵味，才能够谈论诗歌。五岭以南的地区，凡是那些适合人们口味的调味品，比如醋，不是不酸，只是停留在酸的层面罢了；比如盐，不是不咸，只是停留在咸的层面罢了。中原地区的人用它们来充饥却很快停止食用，是因为知道它们除了咸和酸之外，缺乏醇厚美妙的味道。而五岭以南的人，习惯了这些味道就察觉不出其中的不足，这也是理所当然的啊！

司空图《与李生论诗书》