宋诗  苏轼  讽刺 社会

jūn wáng yǒu yì zhū jiāo lǔ chuí pò tóng shān zhù tóng hǔ lián piān sān shí qī jiāng jūn zǒu mǎ xī lái gè kāi fǔ nán shān fá mù zuò chē zhóu dōng hǎi qǔ tuó màn zhàn gǔ hàn liú bēn zǒu shuí gǎn hòu kǒng fá jūn xīng wū zī fǔ bǎo jiǎ lián cūn tuán wèi biàn fāng tián sòng dié fēn rú yǔ ěr lái shǒu shí jiàng xīn shū jué tī gēn zhū qióng mài lǚ zhào shū cè dá xìn shēn hòu lì néng qiǎn bó kōng láo kǔ píng shēng xué wèn zhǐ liú sú zhòng lǐ shēng yú shuí bǐ shù hū lìng dú zòu fèng jiāng chú cāng cù yù chuī nǎ dé pǔ kuàng fù lián nián kǔ jī jǐn bō niè cǎo mù dàn ní tǔ jīn nián yǔ xuě pō yìng shí yòu bào huáng chóng shēng chì gǔ yōu lái xǐ zhǎn yù qiǎng zuì jì mò xū zhāi wò kōng wǔ gōng chú shí rì bù shēng yān gèng wàng hóng qún tà yán wǔ gù rén lǚ jì shān zhōng xìn zhǐ yǒu dāng guī wú bié yǔ fāng jiāng què shǔ tōu tài cāng wèi kěn yī guān guà shén wǔ wú xīng zhàng rén zhēn dé dào píng rì lì cháo fēi xiǎo bǔ zì cóng sì fāng guān gài nào guī zuò èr zhè hú shān zhǔ gāo zōng yǐ zì zá yú diào dà yǐn hé céng qì zān zǔ qù nián xiāng cóng shū wèi zú wèn dào yǐ xǔ tán qí cū shì jiāng qì guān wǎng zú yè sú yuán wèi jìn nǎ dé dǔ gōng jiā zhǐ zài zhá xī shàng shàng yǒu bái yún rú bái yǔ yīng lián jìn tuì kǔ huáng huáng gèng bǎ ān xīn jiāo chū zǔ

sū shì jì liú xiào shū

君王要讨伐骄横的夷虏，要它们臣服，椎破铜山，开发铜矿，铸制铜虎符。
接接连连派遣了三十七位将军，不断走马西来各自开设军府。
南山砍伐木材作战车的轴，东海取出鼍的血涂抹战鼓。
佚役汗流奔走哪一个敢放慢步子，恐怕影响军需供应而死于刀斧。
保甲虽村相连然乡民未普遍团聚，方田法诉状如雨乡民纷诉苦。
近来新降公文要实行手实法，挖掘剔括到口粮和种粮谁种粮谁敢说不。
还要沿着各条生计脉络，仔细搜求以至一丝一缕。
皇上诏书怜惜老百姓痛苦的情意实在是深厚，官吏办事的材能浅薄，辜负朝廷希望，白费许多劳苦。
平生的

苏轼《寄刘孝叔》