拼音
正文字数：623
将战必审知其将之贤愚：与贤将战，则持之；与愚将战，则乘之。持之，则容有所伺而为之谋；乘之，则一举而夺其气。虽然，非愚将勿乘。乘之不动，其祸在我。分兵而迭进，所以持之也；并力而一战，所以乘之也。
古之善军者，以刑使人，以赏使人，以怒使人。而其中必有以义附者焉。不以战，不以掠，而以备急难，故越有君子六千人。韩之战，秦之斗士倍于晋，而出穆公于淖者，赦食马者也。
兵或寡而易危，或众而易叛，莫难于用众，莫危于用寡。治众者法欲繁，繁则士难以动；治寡者法欲简，简则士易以察。不然，则士不任战矣。惟众而繁，虽劳不害为强。
以众入险阻，必分军而疏行。夫险阻必有伏，伏必有约。军分则伏不知所击，而其约携矣。险阻惧蹙，疏行以纾士气。
兵莫危于攻，莫难于守，客主之势然也。故地有二不可守：兵少不足以实城，城小不足以容兵。夫惟贤将能以寡为众，以小为大。当敌之冲，人莫不守，我以疑兵，彼愕不进；虽告之曰此无人，彼不信也。度彼所袭，潜兵以备，彼不我测，谓我有余，夫何患兵少？偃旗仆鼓，寂若无气，严戢兵士，敢哗者斩，时令老弱登埤示怯，乘懈突击，其众可走矣，何患城小？
背城而战，阵欲方，欲踞，欲密，欲缓。夫方而踞，密而缓，则士心固，固而不慑。背城而战，欲其不慑。面城而战，阵欲直，欲锐，欲疏，欲速。夫直而锐，疏而速，则士心危，危则致死。面城而战，欲其致死。
夫能静而自观者，可以用人矣。吾何为而怒，何为则喜；吾何为则勇，吾何为则怯？夫人岂异于我？天下之人，孰不能自观其一身？是以知此理者，涂之人皆可以将。
平居与人言，一语不循故，犹在愕而忌。敌以形形我，恬而不怪，亦已固矣。是故，智者视敌有无故之形，必谨察之，勿动。疑形二：可疑于心，则疑而为之谋，心固得其实也；可疑于目，勿疑，彼敌疑我也。是故，心疑以谋应，目疑以静应。彼诚欲有所为邪，不使吾得之目矣。
jiāng zhàn bì shěn zhī qí jiàng zhī xián yú yǔ xián jiàng zhàn zé chí zhī yǔ yú jiàng zhàn zé chéng zhī chí zhī zé róng yǒu suǒ sì ér wèi zhī móu chéng zhī zé yì jǔ ér duó qí qì suī rán fēi yú jiàng wù chéng chéng zhī bú dòng qí huò zài wǒ fēn bīng ér dié jìn suǒ yǐ chí zhī yě bìng lì ér yí zhàn suǒ yǐ chéng zhī yě
gǔ zhī shàn jūn zhě yǐ xíng shǐ rén yǐ shǎng shǐ rén yǐ nù shǐ rén ér qí zhōng bì yǒu yǐ yì fù zhě yān bù yǐ zhàn bù yǐ lüè ér yǐ bèi jí nàn gù yuè yǒu jūn zǐ liù qiān rén hán zhī zhàn qín zhī dòu shì bèi yú jìn ér chū mù gōng yú nào zhě shè sì mǎ zhě yě
bīng huò guǎ ér yì wēi huò zhòng ér yì pàn mò nán yú yòng zhòng mò wēi yú yòng guǎ zhì zhòng zhě fǎ yù fán fán zé shì nán yǐ dòng zhì guǎ zhě fǎ yù jiǎn jiǎn zé shì yì yǐ chá bù rán zé shì bú rèn zhàn yǐ wéi zhòng ér fán suī láo bú hài wéi qiáng
yǐ zhòng rù xiǎn zǔ bì fēn jūn ér shū xíng fú xiǎn zǔ bì yǒu fú fú bì yǒu yuē jūn fēn zé fú bù zhī suǒ jī ér qí yuē xié yǐ xiǎn zǔ jù cù shū xíng yǐ shū shì qì
bīng mò wēi yú gōng mò nán yú shǒu kè zhǔ zhī shì rán yě gù dì yǒu èr bù kě shǒu bīng shǎo bù zú yǐ shí chéng chéng xiǎo bù zú yǐ róng bīng fú wéi xián jiàng néng yǐ guǎ wéi zhòng yǐ xiǎo wéi dà dāng dí zhī chōng rén mò bù shǒu wǒ yǐ yí bīng bǐ è bú jìn suī gào zhī yuē cǐ wú rén bǐ bú xìn yě duó bǐ suǒ xí qián bīng yǐ bèi bǐ bù wǒ cè wèi wǒ yǒu yú fú hé huàn bīng shǎo yǎn qí pū gǔ jì ruò wú qì yán jí bīng shì gǎn huá zhě zhǎn shí lìng lǎo ruò dēng bēi shì qiè chéng xiè tū jī qí zhòng kě zǒu yǐ hé huàn chéng xiǎo
bèi chéng ér zhàn zhèn yù fāng yù jù yù mì yù huǎn fú fāng ér jù mì ér huǎn zé shì xīn gù gù ér bú shè bèi chéng ér zhàn yù qí bú shè miàn chéng ér zhàn zhèn yù zhí yù ruì yù shū yù sù fú zhí ér ruì shū ér sù zé shì xīn wēi wēi zé zhì sǐ miàn chéng ér zhàn yù qí zhì sǐ
fú néng jìng ér zì guān zhě kě yǐ yòng rén yǐ wú hé wéi ér nù hé wéi zé xǐ wú hé wéi zé yǒng wú hé wéi zé qiè fú rén qǐ yì yú wǒ tiān xià zhī rén shú bù néng zì guān qí yì shēn shì yǐ zhī cǐ lǐ zhě tú zhī rén jiē kě yǐ jiàng
píng jū yǔ rén yán yì yǔ bù xún gù yóu zài è ér jì dí yǐ xíng xíng wǒ tián ér bú guài yì yǐ gù yǐ shì gù zhì zhě shì dí yǒu wú gù zhī xíng bì jǐn chá zhī wù dòng yí xíng èr kě yí yú xīn zé yí ér wéi zhī móu xīn gù dé qí shí yě kě yí yú mù wù yí bǐ dí yí wǒ yě shì gù xīn yí yǐ móu yìng mù yí yǐ jìng yìng bǐ chéng yù yǒu suǒ wéi yé bù shǐ wú dé zhī mù yǐ
将战必审知其将之贤愚：与贤将战，则持之；与愚将战，则乘之。持之，则容有所伺而为之谋；乘之，则一举而夺其气。虽然，非愚将勿乘。乘之不动，其祸在我。分兵而迭进，所以持之也；并力而一战，所以乘之也。
古之善军者，以刑使人，以赏使人，以怒使人。而其中必有以义附者焉。不以战，不以掠，而以备急难，故越有君子六千人。韩之战，秦之斗士倍于晋，而出穆公于淖者，赦食马者也。
兵或寡而易危，或众而易叛，莫难于用众，莫危于用寡。治众者法欲繁，繁则士难以动；治寡者法欲简，简则士易以察。不然，则士不任战矣。惟众而繁，虽劳不害为强。
以众入险阻，必分军而疏行。夫险阻必有伏，伏必有约。军分则伏不知所击，而其约携矣。险阻惧蹙，疏行以纾士气。
兵莫危于攻，莫难于守，客主之势然也。故地有二不可守：兵少不足以实城，城小不足以容兵。夫惟贤将能以寡为众，以小为大。当敌之冲，人莫不守，我以疑兵，彼愕不进；虽告之曰此无人，彼不信也。度彼所袭，潜兵以备，彼不我测，谓我有余，夫何患兵少？偃旗仆鼓，寂若无气，严戢兵士，敢哗者斩，时令老弱登埤示怯，乘懈突击，其众可走矣，何患城小？
背城而战，阵欲方，欲踞，欲密，欲缓。夫方而踞，密而缓，则士心固，固而不慑。背城而战，欲其不慑。面城而战，阵欲直，欲锐，欲疏，欲速。夫直而锐，疏而速，则士心危，危则致死。面城而战，欲其致死。
夫能静而自观者，可以用人矣。吾何为而怒，何为则喜；吾何为则勇，吾何为则怯？夫人岂异于我？天下之人，孰不能自观其一身？是以知此理者，涂之人皆可以将。
平居与人言，一语不循故，犹在愕而忌。敌以形形我，恬而不怪，亦已固矣。是故，智者视敌有无故之形，必谨察之，勿动。疑形二：可疑于心，则疑而为之谋，心固得其实也；可疑于目，勿疑，彼敌疑我也。是故，心疑以谋应，目疑以静应。彼诚欲有所为邪，不使吾得之目矣。
0 
