宋文  苏辙  记事 写人 道理

xī yú yóu lú shān jiàn yǐn zhě yān wèi yú yán xìng mìng zhī lǐ yuē xìng yóu rì yě shēn yóu yuè yě yú yí ér jié zhī zé yuē rén shǐ yǒu xìng ér yǐ xìng zhī suǒ yù wéi shēn tiān shǐ yǒu rì ér yǐ rì zhī suǒ yù wéi yuè rì chū yú dōng fāng qí chū yě wàn wù xián lài yān yǒu mù zhě yǐ shì yǒu shǒu zhě yǐ zhí yǒu zú zhě yǐ lǚ zhì yú shān shí cǎo mù yì fēi rì bú suì jí qí rù yě tiān xià àn rán wú wù bú fèi rán rì zé wèi shǐ yǒu biàn yě wéi qí suǒ yù zé yǒu yíng quē yì yíng yì quē zhě yuè yě wéi xìng yì rán chū shēng rù sǐ chū ér shēng zhě wèi cháng zēng yě rù ér sǐ zhě wèi cháng hào yě xìng yī ér yǐ wéi qí suǒ yù zé yǒu sǐ shēng yì shēng yì sǐ zhě shēn yě suī yǒu shēng sǐ rán ér sǐ cǐ shēng bǐ wèi cháng xī yě shēn yǔ yuè jiē rán gǔ zhī zhì shù zhě zhī zhī gù rì chū yú mǎo wèi zhī mìng yuè zhī suǒ zài wèi zhī shēn rì rù dì zhōng suī wèi cháng biàn ér bù wéi shì yòng fù chū yú dōng rán hòu wù wú bù dǔ fēi mìng ér hé yuè bú zì míng yóu rì yǐ wéi míng yǐ rì zhī yuǎn jìn wéi yuè zhī yíng quē fēi shēn ér hé cǐ shù yě ér hé yú dào shì zhī zhì shù zhě zhī qí shuō bù zhī qí suǒ yǐ shuō yě yú yì qí yán ér zhì zhī jiǔ yǐ zhù shì yú sī pì qí dōng nán wéi xiǎo xuān xuān zhī qián kuò rán wú zhàng jī yǔ tiān jì měi yuè zhī wàng kāi hù yǐ xū yuè zhī zhì yuè rù wú xuān zé wú zuò yú xuān shàng yǔ zhī pái huái ér bú qù yì xī jǔ jiǔ yán kè dào yǐn zhě zhī yǔ kè màn bú yù yuē wú cháng zhì shù yǐ chū bù wén shì shuō yě yú wèi zhī fǎn fù qí lǐ kè xú wù yuē wěi wěi yīn zhì qí yán yú bì

sū zhé dài yuè xuān jì

过去我游览庐山，在那里见到一位隐居的人。他给我谈论性命之学的理论时说：“性好比是太阳，身体好比是月亮。”我怀疑这种说法，就追问他，他就说：“人起初只有性罢了，性所寄居的地方是身体。天起初只有太阳而已，太阳所寄托的物体是月亮。太阳从东方升起，当它升起时，万物都依赖于它：有眼睛的人都可以看见物体，有手的人都可以握持东西，有脚的人都可以行走。至于山石草木，也是没有太阳就不能存在和生长。到了太阳落下去的时候，天下一片黑暗，万物没有不废止的。然而太阳却从没有发生变化。只是它所寄托的物体，就有圆满和缺损，这一圆一缺的物体就是月亮。性也是这样。伴随生命而出，又伴随死亡而入。出生时，

苏辙《待月轩记》