宋文  王安石  散文 抒情 议论

shí mén tíng zài qīng tián xiàn ruò gān lǐ lìng zhū jūn wéi zhī shí mén zhě míng shān zhě míng shān yě gǔ zhī rén xián kè qí guān yóu zhī gǎn kǎi liú zhī shān zhōng qí shí xiāng wàng jūn zhì ér wéi tíng xī qǔ gǔ jīn zhī kè lì zhī tíng zhōng ér yǐ shū yǔ qí shēng zhī xù wáng mǒu shǐ jì qí zuò tíng zhī yì fú suǒ yǐ zuò tíng zhī yì qí zhí hào shān hū qí yì hào guān yóu tiào wàng hū qí yì yú cǐ wèn mín zhī jí yōu hū qí yì yàn xián yǐ zì xiū xī yú cǐ hū qí yì lián fú rén zhī kè pù bō yǎn bó ér wú suǒ bì zhàng qiě mǐn miè hū fú rén wù zhī xiāng hào wù bì yǐ lèi guǎng dà mào měi wàn wù fù yān yǐ shēng ér bú zì yǐ wéi gōng zhě shān yě hào shān rén yě qù jiāo ér shì yě shēng gāo yǐ yuǎn wàng qí zhōng bì yǒu kǎi rán zhě shū bù yún hū yú mào xùn yú huāng shī bù yún hū jià yán chū yóu yǐ xiě wǒ yōu fú huán gù qí shēn wú kě yōu ér yōu zhě bì zài tiān xià yōu tiān xià yì rén yě rén zhī fǒu yě gǎn zì yì zhì jí shēn shān cháng gǔ zhī mín yǔ zhī xiāng duì jiē ér jiāo yán yǔ yǐ qiú qí jí yōu qí yǒu yōng ér bù wén zhě hū qiú mín zhī jí yōu yì rén yě zhèng bù yǒu xiǎo dà bù yǐ dé zé mín bú huà fú mín huà fú rán hòu kě yǐ wú sòng mín bù wú sòng lìng qí néng xiū xī wú shì yōu yóu yǐ xī hū gǔ jīn zhī míng zhě qí shí xìng zài qí wén xìn shàn zé qí rén zhī míng yǔ shí qiě chuán ér bù xiǔ chéng rén zhī míng ér bù duó qí zhì yì rén yě zuò tíng zhī yì qí rán hū qí bù rán hū

wáng ān shí shí mén tíng jì

石门亭在青田县城外若干里，是县令朱君监督建造的。石门，是山的名字。古时候的人都在山上刻下自己游览参观的感慨之言，留在山中，那些石头可以看到。朱君到了之后就立了亭子，把从古至今存在的刻石全都立在亭中，并且写信给他外甥的女婿王安石，让他记下做亭子的意图。

王安石《石门亭记》