明文  归有光  叙事 写人

zǐ wèn jū cháng zhōu zhī fǔ lǐ _ yú nǚ dì xù yě _ yú shí guò zhī _ fàn zhōu wú sōng jiāng _ yóu bái lián sì _ qì ān yǐn táng _ xiǎng tiān suí xiān xìng zhī gāo fēng _ xiāng yǔ kǎi rán tài xī _ ér zǐ wèn bì xié _ shǐ jì _ yǐ xíng _ yú shào hào shì shū _ yǐ wéi zì bān mèng jiān yǐ bù néng jìn zhī zhī yǐ _ dú zǐ wèn yǐ yú yán wéi rán _ jiàn suì bú jiàn _ jiàn bì wèn _ shǐ jì _ _ yǔ bù jí tā yě _ huì qí táng huǐ _ xīn zuò jīng shè _ míng yuē huā shǐ guǎn _ gài zhí sì shí huā mù yú tíng _ ér guǐ _ shǐ jì _ yú shì _ rì fěng sòng qí zhōng _ wèi rén xìng rú shì zú yǐ _ dāng wú yíng yú shì yě _ fú sì shí zhī huā mù _ zài yú tiān dì yùn zhuǎn _ gǔ jīn dài xiè zhī zhōng _ qí jiàn jī qǐ yǒu yì zāi _ rén yú tiān dì jiān _ dú huàn qí bù néng zài shì zhī wài _ ér bù zhī zhǐ ěr _ jìng ér chǔ qí wài _ shì tiān dì jiān wàn shì _ rú tíng zhōng zhī huā _ kāi xiè yú wú qián ér yǐ yǐ _ zì huáng dì qì yú tài chū _ shàng xià èr qiān yú nián _ wú jìng ér guān zhī _ qǐ bù yóu sì shí zhī huā yě zāi _ wú yǔ zǐ wèn suǒ gòng zhě _ bǎi nián ér yǐ _ bǎi nián zhī nèi _ shì èr qiān yú nián _ bú chì yí shùn _ ér yǐ qí shēn wéi jǐ yǒu _ yíng yíng ér bù zhī zhǐ _ yòu ān néng guān shì rú _ shǐ _ _ guān _ shǐ _ rú huā yě zāi _ yú yǔ zǐ wèn yán jí cǐ _ yì yì jìn yú shǐ yǐ _ suì shū zhī yǐ wéi jì _

guī yǒu guāng huā shǐ guǎn jì

　　住在长洲县甫里一地的子问先生，是我的妹夫。我偶尔到他那里去，与他一起在吴淞江上泛舟，游览白莲寺，在安隐堂休憩，想象天随先生的高风亮节，与之相比不自觉地自我叹息。而且子问每次出行都要挟带《史记》，我小的时候也是爱读此书，并认为从班固之后就没有完全理解此书的人了。惟独子问认为我说的话有理，隔年不见，一旦相见都要问《史记》，不谈论其他事情。不巧他的书室被毁，便新修了一座房子，题名为花史馆。这是因为在庭院中种上了四季花木，而又收藏《史记》于书房中，每天在书房里讽诵诗篇。人生在世，应该没有别的什么乞求，要是这样就知足了。
　　四季花草树木的成长，在于天地运转，新陈代谢，其中的积累难道有什么怪异的吗？人生于世，惟独担心的是自己不能常常立于事情之外，而且不知尽头。冷静地处于事情之外，看天地间万事万物，就像这庭中之花，开开败败于我们面前罢了。从黄帝到汉武帝太初年间，上下两千多年，难道不像四季之花吗？而我和子问所共有的，最多也不过百年。以百年之期和两千多年相比，就像一瞬间内，把身外之物占为己有，来来往往地不知止境，观察世事如看《史记》一般，看《史记》犹如看花！我和子问提及这件事，抑或亦可以进入史书里吧，于是记载下来成为此记。

归有光《花史馆记》