mǐn shuāi cǎo _ shuāi cǎo wú róng sè _ qiáo cuì huāng jìng zhōng _ hán gāi bù kě shí _ xī shí xī chūn rì _ xī rì xī chūn fēng _ xián huā xī pèi shí _ chuí lǜ xī sàn hóng _ yán zōu xī hǎi àn _ bīng duō xī xiàn jī _ bù mián mì yú hán gāo _ tǔ xiān shū yú wēi shí _ diāo fāng huì zhī jiǔ qú _ yǔn líng máo zhī sān jǐ _ fēng jí xiáo dào nán _ qiū zhì kè yī dān _ jì shāng yán xià jú _ fù bēi chí shàng lán _ piāo luò zhú fēng jìn _ fāng zhī suì zǎo hán _ liú yíng àn míng zhú _ yàn shēng duàn cái xù _ shuāng duó jīng shàng zǐ _ fēng xiāo yè zhōng lù _ qiū hóng xī shū yǐn _ hán wū xī jù fēi _ jìng huāng hán cǎo hé _ cǎo cháng huāng jìng wēi _ yuán tíng jiàn wú mò _ shuāng lù rì zhān yī _

shěn yuē mǐn shuāi cǎo fù

　　真可怜那衰草，它没有一点仪容姿色。瘦弱萎靡地瑟缩在荒凉的小路上，不知道那地下的寒根是什么样子。在春光明媚，春风和煦的往日，它开花结果，披绿挂红。在冰雪覆盖的山脚海岸，它密密匝匝地分布在寒冷的岸边，纤弱萧疏地从大石之下挺长出来。道路上凋谢了芳香的花卉，连那灵异的三脊茅也遭殒落。寒风凛冽崤道艰险，深秋来临，游子衣单。既为檐下的菊花哀伤，又为池上的兰草悲痛。飘零荡落被风吹尽，才知道时令已早早地变寒。飞窜的萤火使明亮的烛光变得昏暗，大雁的哀鸣使裁绩的织妇中止了工作。严霜打落了茎上的紫花，寒风吹去了叶面的绿色。秋雁稀疏地列队南归，寒乌聚集而群飞。小路荒芜，寒草密集，杂草葱茂，道路狭窄。园庭逐渐荒芜湮没，严霜寒露日日沾衣。

沈约《愍衰草赋》