拼音 译文 字数：781

　　盖闻：二仪有像，显覆载以含生；四时无形，潜寒暑以化物。是以，窥天鉴地，庸愚皆识其端；明阴洞阳，贤哲罕穷其数。

　　然而，天地苞乎阴阳而易识者，以其有像也；阴阳处乎天地而难穷者，以其无形也。故知，像显可征，虽愚不惑；形潜莫睹，在智犹迷。况乎，佛道崇虚，乘幽控寂，弘济万品，典御十方。举威灵而无上，抑神力而无下；大之则弥于宇宙，细之则摄于毫厘。无灭无生，历千劫而不古；若隐若显，运百福而长今。妙道凝玄，遵之莫知其际；法流湛寂，挹之莫测其源。故知，蠢蠢凡愚，区区庸鄙，投其旨趣，能无疑惑者哉！

　　然则，大教之兴，基乎西土，腾汉庭而皎梦，照东域而流慈。昔者，分形分迹之时，言未驰而成化；当常现常之世，民仰德而知遵。及乎，晦影归真，迁仪越世。金容掩色，不镜三千之光；丽象开图，空端四八之相。于是，微言广被，拯含类于三途；遗训遐宣，导群生于十地。然而，真教难仰，莫能一其旨归；曲学易遵，邪正于焉纷纠。所以，空有之论，或习俗而是非；大小之乘，乍沿时而隆替。

　　有玄奘法师者，法门之领袖也。幼怀贞敏，早悟三空之心；长契神情，先苞四忍之行。松风水月，未足比其清华；仙露明珠，讵能方其朗润。故以，智通无累，神测未形，超六尘而迥出，只千古而无对。凝心内境，悲正法之陵迟；栖虑玄门，慨深文之讹谬。思欲，分条析理，广彼前闻；截伪续真，开兹后学。是以，翘心净土，往游西域；乘危远迈，杖策孤征。积雪晨飞，途间失地；惊砂夕起，空外迷天。万里山川，拨烟霞而进影；百重寒暑，蹑霜雨而前踪。诚重劳轻，求深愿达；周游西宇，十有七年。穷历道邦，询求正教；双林八水，味道餐风；鹿苑鹫峰，瞻奇仰异。承至言于先圣，受真教于上贤，探赜妙门，精穷奥业。一乘五律之道，驰骤于心田；八藏三箧之文，波涛于口海。

　　爰自所历之国，总将三藏要文，凡六百五十七部，译布中夏，宣扬胜业。引慈云于西极，注法雨于东垂；圣教缺而复全，苍生罪而还福。湿火宅之干焰，共拔迷途；朗爱水之昏波，同臻彼岸。是知，恶因业坠，善以缘升；升坠之端，惟人所托。譬夫，桂生高岭，云露方得泫其华；莲出渌波，飞尘不能污其叶，非莲性自洁而桂质本贞，良由，所附者高，则微物不能累；所凭者净，则浊类不能沾。夫以卉木无知，犹资善而成善；况乎人伦有识，不缘庆而求庆。方冀，兹经流施，将日月而无穷；斯福遐敷，与乾坤而永大。

 

gài wén èr yí yǒu xiàng xiǎn fù zài yǐ hán shēng sì shí wú xíng qián hán shǔ yǐ huà wù shì yǐ kuī tiān jiàn dì yōng yú jiē shí qí duān míng yīn dòng yáng xián zhé hǎn qióng qí shù rán ér tiān dì bāo hū yīn yáng ér yì shí zhě yǐ qí yǒu xiàng yě yīn yáng chǔ hū tiān dì ér nán qióng zhě yǐ qí wú xíng yě gù zhī xiàng xiǎn kě zhēng suī yú bú huò xíng qián mò dǔ zài zhì yóu mí kuàng hū fó dào chóng xū chéng yōu kòng jì hóng jì wàn pǐn diǎn yù shí fāng jǔ wēi líng ér wú shàng yì shén lì ér wú xià dà zhī zé mí yú yǔ zhòu xì zhī zé shè yú háo lí wú miè wú shēng lì qiān jié ér bù gǔ ruò yǐn ruò xiǎn yùn bǎi fú ér cháng jīn miào dào níng xuán zūn zhī mò zhī qí jì fǎ liú zhàn jì yì zhī mò cè qí yuán gù zhī chǔn chǔn fán yú qū qū yōng bǐ tóu qí zhǐ qù néng wú yí huò zhě zāi rán zé dà jiào zhī xīng jī hū xī tǔ téng hàn tíng ér jiǎo mèng zhào dōng yù ér liú cí xī zhě fēn xíng fēn jì zhī shí yán wèi chí ér chéng huà dāng cháng xiàn cháng zhī shì mín yǎng dé ér zhī zūn jí hū huì yǐng guī zhēn qiān yí yuè shì jīn róng yǎn sè bú jìng sān qiān zhī guāng lì xiàng kāi tú kōng duān sì bā zhī xiàng yú shì wēi yán guǎng bèi zhěng hán lèi yú sān tú yí xùn xiá xuān dǎo qún shēng yú shí dì rán ér zhēn jiào nán yǎng mò néng yī qí zhǐ guī qū xué yì zūn xié zhèng yú yān fēn jiū suǒ yǐ kōng yǒu zhī lùn huò xí sú ér shì fēi dà xiǎo zhī chéng zhà yán shí ér lóng tì yǒu xuán zàng fǎ shī zhě fǎ mén zhī lǐng xiù yě yòu huái zhēn mǐn zǎo wù sān kōng zhī xīn zhǎng qì shén qíng xiān bāo sì rěn zhī xíng sōng fēng shuǐ yuè wèi zú bǐ qí qīng huá xiān lù míng zhū jù néng fāng qí lǎng rùn gù yǐ zhì tōng wú lèi shén cè wèi xíng chāo liù chén ér jiǒng chū zhǐ qiān gǔ ér wú duì níng xīn nèi jìng bēi zhèng fǎ zhī líng chí qī lǜ xuán mén kǎi shēn wén zhī é miù sī yù fēn tiáo xī lǐ guǎng bǐ qián wén jié wěi xù zhēn kāi zī hòu xué shì yǐ qiáo xīn jìng tǔ wǎng yóu xī yù chéng wēi yuǎn mài zhàng cè gū zhēng jī xuě chén fēi tú jiān shī dì jīng shā xī qǐ kōng wài mí tiān wàn lǐ shān chuān bō yān xiá ér jìn yǐng bǎi chóng hán shǔ niè shuāng yǔ ér qián zōng chéng zhòng láo qīng qiú shēn yuàn dá zhōu yóu xī yǔ shí yòu qī nián qióng lì dào bāng xún qiú zhèng jiào shuāng lín bā shuǐ wèi dào cān fēng lù yuàn jiù fēng zhān qí yǎng yì chéng zhì yán yú xiān shèng shòu zhēn jiào yú shàng xián tàn zé miào mén jīng qióng ào yè yì chéng wǔ lǜ zhī dào chí zhòu yú xīn tián bā zàng sān qiè zhī wén bō tāo yú kǒu hǎi yuán zì suǒ lì zhī guó zǒng jiāng sān zàng yào wén fán liù bǎi wǔ shí qī bù yì bù zhōng xià xuān yáng shèng yè yǐn cí yún yú xī jí zhù fǎ yǔ yú dōng chuí shèng jiào quē ér fù quán cāng shēng zuì ér huán fú shī huǒ zhái zhī gān yàn gòng bá mí tú lǎng ài shuǐ zhī hūn bō tóng zhēn bǐ àn shì zhī è yīn yè zhuì shàn yǐ yuán shēng shēng zhuì zhī duān wéi rén suǒ tuō pì fú guì shēng gāo lǐng yún lù fāng dé xuàn qí huā lián chū lǜ bō fēi chén bù néng wū qí yè fēi lián xìng zì jié ér guì zhì běn zhēn liáng yóu suǒ fù zhě gāo zé wēi wù bù néng lèi suǒ píng zhě jìng zé zhuó lèi bù néng zhān fú yǐ huì mù wú zhī yóu zī shàn ér chéng shàn kuàng hū rén lún yǒu shí bù yuán qìng ér qiú qìng fāng jì zī jīng liú shī jiāng rì yuè ér wú qióng sī fú xiá fū yǔ qián kūn ér yǒng dà

李世民《大唐三藏圣教序》

lǐ shì mín dà táng sān zàng shèng jiào xù

　　我听说：天地有形，以覆载包容众生；四季无形，藏寒暑化育万物。因此观天察地，平庸之人也能知其概貌；通晓阴阳，即便贤哲也难穷尽其理。

　　天地包含阴阳却易被认知，是因有形象可寻；阴阳存于天地却难穷尽，是因无形态可见。由此可知，显形可证，愚者亦不迷惑；隐态难见，智者仍会困惑。何况佛法崇尚虚空，驭幽寂之理，广济万物，统御十方。显神威则至高无上，敛神力则深不可测；大而遍布宇宙，小而收于毫厘。不生不灭，历千劫而恒古；时隐时现，施百福而长存。妙法玄深，循之难知其边界；法流澄寂，取之莫测其源头。可见凡俗鄙陋之人，体悟佛法旨意，怎能没有疑惑！

　　佛法兴起于西方天竺，传入汉廷如光照梦境，普照东方广施慈悲。往昔佛陀显化世间，不待言传便教化众生；常住于世时，百姓仰其德而遵其道。待到佛陀归真离世，金容隐没，不再普照三千世界；妙相消逝，空存三十二相之说。于是精妙教义广布，拯救众生脱离三途；遗训远传，引导众生修证十地。然而真法难悟，无人能统一其旨归；邪说易从，正邪由此纷争。所以空、有之论，随世俗而生是非；大、小乘佛法，顺时运而有兴衰。

　　玄奘法师，是佛门领袖。自幼忠贞聪敏，早悟三空真谛；成年后心性合道，修持四忍之行。松风水月，不及他清雅脱俗；仙露明珠，难比他明澈温润。他智慧通达无碍，神思洞见未形之理，超脱六尘，千古无匹。他心系佛法，悲叹正法衰微；深究经义，痛惜经文讹误。立志分梳理义，增广前人学识；去伪存真，启迪后学之人。因此他向往西域佛土，孤身杖策远行。晨雪纷飞，路途险绝；暮沙四起，天际迷茫。万里山川，披烟霞而挺进；几番寒暑，冒霜雨而前行。志诚不畏辛劳，愿切终得圆满，周游西域十七年。遍访佛国，询求正教；在双林八水、鹿苑鹫峰，体悟圣道，瞻仰奇踪。师从先圣上贤，领受真经至言，探尽佛门妙理，穷研深奥法门。一乘五律之道，了然于心；八藏三箧之文，滔滔于口。

　　他将游历各国所得三藏要典，共六百五十七部，翻译流传于中原，弘扬佛法伟业。从西极引来慈云，向东土降下法雨；残缺的圣教得以完备，有罪的众生重获福泽。熄灭尘世火宅烈焰，共离迷途；荡清爱欲爱河昏波，同登彼岸。由此可知，恶因业障而堕落，善因机缘而升超；升堕之由，全在自身。桂树生于高岭，云露方能润其花；莲花生于清波，尘埃不能污其叶。并非桂莲本性贞洁，只因所依高远洁净，微尘浊秽便无法侵扰。草木无知，尚借善境成善；人有灵智，更应依福求善。但愿这些经文流传不息，与日月同久；福泽广布，与乾坤共存。

　　盖闻：二仪有像，显覆载以含生；四时无形，潜寒暑以化物。是以，窥天鉴地，庸愚皆识其端；明阴洞阳，贤哲罕穷其数。

　　然而，天地苞乎阴阳而易识者，以其有像也；阴阳处乎天地而难穷者，以其无形也。故知，像显可征，虽愚不惑；形潜莫睹，在智犹迷。况乎，佛道崇虚，乘幽控寂，弘济万品，典御十方。举威灵而无上，抑神力而无下；大之则弥于宇宙，细之则摄于毫厘。无灭无生，历千劫而不古；若隐若显，运百福而长今。妙道凝玄，遵之莫知其际；法流湛寂，挹之莫测其源。故知，蠢蠢凡愚，区区庸鄙，投其旨趣，能无疑惑者哉！

　　然则，大教之兴，基乎西土，腾汉庭而皎梦，照东域而流慈。昔者，分形分迹之时，言未驰而成化；当常现常之世，民仰德而知遵。及乎，晦影归真，迁仪越世。金容掩色，不镜三千之光；丽象开图，空端四八之相。于是，微言广被，拯含类于三途；遗训遐宣，导群生于十地。然而，真教难仰，莫能一其旨归；曲学易遵，邪正于焉纷纠。所以，空有之论，或习俗而是非；大小之乘，乍沿时而隆替。

　　有玄奘法师者，法门之领袖也。幼怀贞敏，早悟三空之心；长契神情，先苞四忍之行。松风水月，未足比其清华；仙露明珠，讵能方其朗润。故以，智通无累，神测未形，超六尘而迥出，只千古而无对。凝心内境，悲正法之陵迟；栖虑玄门，慨深文之讹谬。思欲，分条析理，广彼前闻；截伪续真，开兹后学。是以，翘心净土，往游西域；乘危远迈，杖策孤征。积雪晨飞，途间失地；惊砂夕起，空外迷天。万里山川，拨烟霞而进影；百重寒暑，蹑霜雨而前踪。诚重劳轻，求深愿达；周游西宇，十有七年。穷历道邦，询求正教；双林八水，味道餐风；鹿苑鹫峰，瞻奇仰异。承至言于先圣，受真教于上贤，探赜妙门，精穷奥业。一乘五律之道，驰骤于心田；八藏三箧之文，波涛于口海。

　　爰自所历之国，总将三藏要文，凡六百五十七部，译布中夏，宣扬胜业。引慈云于西极，注法雨于东垂；圣教缺而复全，苍生罪而还福。湿火宅之干焰，共拔迷途；朗爱水之昏波，同臻彼岸。是知，恶因业坠，善以缘升；升坠之端，惟人所托。譬夫，桂生高岭，云露方得泫其华；莲出渌波，飞尘不能污其叶，非莲性自洁而桂质本贞，良由，所附者高，则微物不能累；所凭者净，则浊类不能沾。夫以卉木无知，犹资善而成善；况乎人伦有识，不缘庆而求庆。方冀，兹经流施，将日月而无穷；斯福遐敷，与乾坤而永大。